Jak przygotować samochód do zimy: lista kontrolna krok po kroku

Pierwszy mroźny poranek sezonu robi selekcję bez uprzedzenia: akumulator ledwo obraca rozrusznikiem, letni płyn zamarza w zbiorniku, a drzwi przymarzają do uszczelek. Na drodze jest gorzej — opony letnie tracą przyczepność na zimnym asfalcie na długo przed pierwszym śniegiem, a brudne klosze i stwardniałe pióra wycieraczek utrudniają jazdę po zmroku. Większość tych kłopotów usuwa się tanio i w jedno popołudnie, pod warunkiem że zrobisz to przed mrozem.

Poradnik zaczyna od tego, co zima fizycznie robi z samochodem, bo z tego wynika kolejność prac. Potem prowadzi przez osiem kroków, od opon i akumulatora po karoserię i wyposażenie, a dalej przez różnice między napędami, mroźny poranek, rozruch z kabli i tabelę do odhaczenia. Przegląd przed letnią trasą, opisany w poradniku o tym, jak przygotować auto do wakacyjnej podróży, kładzie akcent na upał i obciążenie; tu liczą się zimno, wilgoć i sól.

Co mróz, sól i wilgoć robią z samochodem

Akumulator oddaje prąd dzięki reakcji chemicznej, a ta w zimnie zwalnia, więc w mrozie daje wyraźnie mniej energii. Jednocześnie rośnie zapotrzebowanie: zgęstniały olej stawia rozrusznikowi większy opór, a dmuchawa i ogrzewanie szyb, lusterek i foteli pracują na pełnej mocy. Dlatego akumulatory masowo zawodzą w pierwsze mroźne dni, choć zużywały się przez całe upalne lato.

Guma twardnieje wraz ze spadkiem temperatury. Mieszanka opon letnich w chłodzie traci elastyczność i gorzej trzyma się nawierzchni, nawet suchej. Twardnieją też pióra wycieraczek, które zaczynają skakać po szybie, oraz uszczelki, które pękają i przymarzają do karoserii.

Woda zamarza wszędzie, gdzie się dostanie: w uszczelkach, w bębenku zamka, w dyszach i przewodach spryskiwaczy. Lód zajmuje więcej miejsca niż woda, więc potrafi rozsadzić zbiornik albo przewód.

Sól drogowa rozpuszczona w wodzie przyspiesza korozję, a zimą sprzyja jej wilgoć utrzymująca się tygodniami, temperatura krążąca wokół zera i błoto pośniegowe oblepiające progi, nadkola i podwozie. Każdy odprysk lakieru staje się miejscem, od którego rdza rusza w głąb.

Do tego krótkie dni: większość jazdy wypada po zmroku, więc przepalona żarówka czy zmatowiały klosz przestają być drobiazgiem. Śnieg na butach i mokre kurtki wnoszą do kabiny wodę, która paruje i skrapla się na zimnych szybach — stąd poranne zaparowanie od środka.

Kiedy zacząć i w jakiej kolejności

Najlepszy moment to kilka tygodni przed pierwszymi przymrozkami, w praktyce październik. Po pierwszym śniegu wszystko jest trudniejsze: do wulkanizatora ustawia się kolejka, akumulator zdążył już zawieść, a letni płyn zamarzł w zbiorniku. Suchy jesienny dzień to też ostatnia przed zimą okazja, żeby zabezpieczyć podwozie.

Przy oponach pomaga orientacyjna reguła praktyczna: gdy średnia temperatura dobowa spada w okolice 7°C i utrzymuje się na tym poziomie, mieszanka letnia zaczyna tracić przyczepność, a zimowa — miękka i pocięta drobnymi nacięciami, czyli lamelami — dopiero wchodzi w swój zakres pracy. Nie czekaj więc na śnieg — zimny asfalt i szron na mostach pojawiają się dużo wcześniej.

Kolejność ustaw według tego, co wymaga terminu u kogoś innego. Najpierw zarezerwuj wymianę opon i wizytę w serwisie: pomiar płynu chłodniczego, test akumulatora, wymianę oleju, jeśli zbliża się jej termin, i konserwację podwozia. Potem, w jedno popołudnie, zrób to, co wykonasz sam: płyny, wycieraczki, szyby, światła i uszczelki. Na końcu skompletuj zimowe wyposażenie. Jeśli jeździsz mało i głównie krótko po mieście, zacznij od akumulatora — to twój najsłabszy punkt.

Krok 1: Sprawdź opony i zmień je na zimowe

Oznaczenie. Na boku opony szukaj symbolu płatka śniegu na tle trzech szczytów górskich, oznaczanego skrótem 3PMSF. Oznacza on, że dany typ opony przeszedł znormalizowany test przyczepności na śniegu. Samo M+S, czyli błoto i śnieg, to deklaracja producenta bez takiego testu. Ten sam symbol odróżnia sensowną oponę całoroczną od takiej, która zimą niewiele umie — a całoroczne to kompromis, który ma sens głównie przy małym przebiegu, jeździe po mieście i łagodnych zimach.

Bieżnik. Zmierz głębokość głębokościomierzem w kilku miejscach na szerokości i obwodzie każdej opony. Producenci opon i serwisy zwykle zalecają, żeby opona zimowa miała bieżnik nie płytszy niż około 4 mm — przy płytszym lamele przestają zagryzać śnieg, a rowki słabiej odprowadzają wodę i błoto pośniegowe. To zalecenie praktyczne, a nie granica wynikająca z przepisów. Zwróć też uwagę na sposób zużycia: bieżnik starty mocniej po jednej krawędzi sugeruje problem z geometrią zawieszenia, starty na obu krawędziach — jazdę na zbyt niskim ciśnieniu, a starty pośrodku — na zbyt wysokim.

Wiek i uszkodzenia. Datę produkcji odczytasz z kodu DOT na boku opony: ostatnie cztery cyfry to tydzień i rok, więc 4219 oznacza 42. tydzień 2019 roku. Guma starzeje się także wtedy, gdy opona leży w garażu, i twardnieje nawet przy głębokim bieżniku, dlatego kilkuletni komplet pokaż wulkanizatorowi. Pęknięcia gumy, siateczka drobnych rys, przecięcia i wybrzuszenia na boku dyskwalifikują oponę niezależnie od bieżnika, bo wybrzuszenie oznacza uszkodzoną konstrukcję wewnętrzną.

Ciśnienie. Ciśnienie w oponie spada razem z temperaturą powietrza, więc po mroźnej nocy jest niższe niż w ciepłe popołudnie. Mierz je na zimnych oponach, przed jazdą, i ustawiaj według naklejki na słupku drzwi, klapce wlewu paliwa albo instrukcji. Zimą rób to częściej niż latem, zwłaszcza po wyraźnym spadku temperatury.

Montaż i przechowywanie. Zakładaj cztery opony tego samego typu — auto z zimowymi oponami tylko na jednej osi zachowuje się nieprzewidywalnie przy hamowaniu na śliskim. Wiele serwisów zaleca sprawdzenie dokręcenia śrub po pierwszych kilkudziesięciu kilometrach. Zdjęty komplet letni umyj, osusz, oznacz pozycje i przechowuj w ciemnym, chłodnym i suchym miejscu, z dala od paliw i rozpuszczalników: opony bez felg na stojąco, koła na felgach w stosie albo na wieszaku. Jeśli trzymasz je w garażu, zadbaj najpierw o jego szczelność i wentylację, jak w poradniku o tym, jak przygotować garaż na jesień.

Krok 2: Zmierz i doładuj akumulator

Akumulator rzadko zapowiada awarię wprost: rozrusznik kręci wolniej niż latem, przy rozruchu przygasają kontrolki, radio gubi ustawienia. Akumulator z kilkoma sezonami za sobą traktuj jak podejrzanego, nawet gdy nic nie zauważasz.

Pierwszy test zrobisz sam, miernikiem napięcia. Mierz po kilku godzinach postoju, najlepiej rano, przy wyłączonym zapłonie — zaraz po jeździe wynik jest zawyżony. Naładowany akumulator pokazuje w spoczynku orientacyjnie około 12,6 V. Wynik wyraźnie niższy to sygnał, że trzeba go naładować ładowarką i zmierzyć ponownie po kilku godzinach; jeśli napięcie znów szybko spada, akumulator nie trzyma ładunku.

Zużyty akumulator potrafi po naładowaniu pokazać poprawny wynik, a potem paść pod obciążeniem rozrusznika w pierwszy mroźny poranek. Dlatego przy wymianie opon albo przeglądzie poproś o test obciążeniowy — serwis sprawdzi, ile prądu akumulator oddaje naprawdę, i zmierzy ładowanie z alternatora.

Obejrzyj klemy. Biały lub zielonkawy nalot na biegunach, luźna klema czy nadżarty przewód odbierają część prądu potrzebnego rozrusznikowi. Nalot usuń drucianą szczotką, klemy dokręć i zabezpiecz cienką warstwą smaru do klem. Jeśli odłączasz akumulator, zdejmuj najpierw klemę ujemną, a zakładaj ją na końcu — klucz, który dotknie jednocześnie plusa i karoserii, nie wywoła wtedy zwarcia.

Krótkie trasy zimą rozładowują akumulator: rozruch zabiera dużo energii, a kilka minut jazdy z ogrzewaniem szyb i światłami nie wystarcza, żeby ją odrobić. Jeśli auto pokonuje głównie kilkukilometrowe odcinki, co jakiś czas zrób dłuższą trasę albo podładuj akumulator ładowarką z trybem dopasowanym do jego typu — w autach z systemem start-stop montuje się akumulatory innego rodzaju niż w klasycznych. Ładuj w przewiewnym miejscu. W części nowszych aut wymieniony akumulator trzeba zarejestrować w komputerze pojazdu, więc samą wymianę zostaw wtedy serwisowi.

Krok 3: Skontroluj płyny eksploatacyjne

Poziomy płynów sprawdzasz na równym podłożu, przy wyłączonym silniku. Korka zbiornika wyrównawczego płynu chłodniczego nie odkręcaj, gdy silnik jest gorący — układ jest pod ciśnieniem, a wyrzucony płyn potrafi poparzyć.

Płyn chłodniczy. Chroni silnik przed zamarznięciem i korozją, a z wiekiem traci te właściwości. Poziom powinien mieścić się między znacznikami na zbiorniku, a temperaturę krzepnięcia zmierzy serwis — prostym przyrządem, w kilka minut. Dolewaj wyłącznie płyn rodzaju wskazanego w instrukcji i nie mieszaj płynów różnych typów, bo różnią się dodatkami i po zmieszaniu mogą tworzyć osady; kolor nie jest wiarygodną wskazówką typu. Jeśli latem ubytki uzupełniano samą wodą, pomiar jest tym ważniejszy.

Płyn do spryskiwaczy. Letni zamarza przy pierwszym przymrozku, a lód rozsadza zbiornik, przewody i pompkę. Zanim przyjdą mrozy, zużyj letni płyn do końca albo rozcieńcz jego resztkę zimowym, a potem dopełnij zbiornik zimowym. Temperaturę, do której płyn nie zamarza, podaje opakowanie — wybieraj z zapasem, bo w czasie jazdy pęd powietrza dodatkowo schładza szybę. Przy okazji przeczyść dysze cienką igłą.

Olej silnikowy. W niskiej temperaturze gęstnieje i po rozruchu później dociera tam, gdzie ma smarować. O zachowaniu na zimno mówi pierwsza liczba w oznaczeniu lepkości, przed literą W — im niższa, tym lepiej olej płynie w mrozie. Stosuj lepkość z instrukcji, a jeśli termin wymiany wypada w środku zimy, zrób ją jesienią. Jasny, kremowy osad pod korkiem wlewu zdarza się przy krótkich trasach w chłodzie, gdy para wodna skrapla się w niedogrzanym silniku; jeśli nie znika po dłuższej jeździe albo ubywa płynu chłodniczego, pokaż auto mechanikowi.

Płyn hamulcowy. Chłonie wodę z powietrza, przez co z czasem spada jego temperatura wrzenia i rośnie ryzyko korozji w układzie. Na oko tego nie widać — zawartość wody zmierzy serwis testerem, a płyn wymienia się w terminach podanych przez producenta. Spadek poziomu w zbiorniczku to sygnał do wizyty w warsztacie, a nie tylko do dolewki.

AdBlue. W dieslach z układem oczyszczania spalin ten płyn również może zamarznąć, dlatego zbiornik ma grzałkę. Jak działa układ i czego z nim nie robić, opisuje osobny wpis o AdBlue w samochodzie.

Krok 4: Wymień pióra wycieraczek i przygotuj szyby

Pióra wycieraczek zużywają się także wtedy, gdy auto stoi: guma twardnieje od słońca i mrozu, a jej krawędź się zaokrągla. Objawy to smugi, niewytarte pasy, skakanie po szybie i piszczenie. Jeśli krawędź gumy jest poszarpana albo twarda, wymień pióra teraz, a nie w czasie pierwszej śnieżycy — także tylne.

Obejrzyj przednią szybę pod kątem odprysków. Zimą z zewnątrz działa na nią mróz, a od środka ciepły nawiew, więc mały odprysk łatwo rozchodzi się w długie pęknięcie — naprawialny zgłoś do zakładu naprawy szyb przed mrozami. Szyby umyj też od środka i odtłuść płynem do szyb: tłusty film zatrzymuje drobinki wody, więc brudna szyba paruje szybciej, a w nocy rozprasza światła aut z naprzeciwka.

O tym, jak szybko szyby odparują, decyduje nawiew. Filtr kabinowy zapchany kurzem i liśćmi ogranicza przepływ powietrza — jeśli minął termin jego wymiany, zrób ją teraz. Klimatyzacja osusza powietrze, więc włączona razem z nawiewem na szybę skraca parowanie; w wielu autach sprężarka nie pracuje przy mrozie, ale w wilgotne dni wokół zera pomaga najbardziej. Nie jeźdź na zamkniętym obiegu, bo wilgoć z oddechu zostaje wtedy w kabinie.

Zajrzyj jeszcze w podszybie pod maską: odpływy zatkane jesiennymi liśćmi potrafią skierować wodę aż do kabiny. Zimą wylewaj wodę z gumowych dywaników, a zawilgoconą albo zabrudzoną solą tapicerkę doczyść i osusz — jak, opisuje poradnik o tym, jak samodzielnie wyprać tapicerkę w samochodzie.

Krok 5: Sprawdź wszystkie światła

Obejdź auto z drugą osobą albo ustaw je przed ścianą, na której widać odbicie, i sprawdź po kolei: światła mijania, drogowe, pozycyjne, przeciwmgłowe, kierunkowskazy, awaryjne, stop, cofania i oświetlenie tablicy rejestracyjnej. Przepaloną żarówkę wymieniaj parami — druga z pary zwykle niedługo też się przepala, a nowa świeci inaczej niż stara.

Ustawienie reflektorów sprawdzi serwis albo stacja kontroli pojazdów. Źle ustawione światła albo nie doświetlają drogi, albo oślepiają kierowców z naprzeciwka. Pokrętło korektora zasięgu świateł ustawiaj zgodnie z obciążeniem: z pełnym bagażnikiem przód auta się unosi i światła świecą wyżej.

Światło przechodzące przez brudny lub matowy klosz rozprasza się i słabnie. Sól i błoto pośniegowe zabrudzają lampy po kilku kilometrach, więc zimą przecieraj je przy każdym tankowaniu. Klosz zżółkły i zmatowiały od słońca da się odnowić — sposób opisuje poradnik o tym, jak wypolerować lampy samochodu. Uważaj też na światła do jazdy dziennej: w wielu autach tylne lampy przy nich nie świecą, a automatyka nie zawsze reaguje na mgłę i śnieżycę, więc o zmierzchu i w złej pogodzie włączaj światła mijania ręcznie.

Krok 6: Zabezpiecz uszczelki, zamki i pilota

Uszczelki drzwi i klapy bagażnika przetrzyj do sucha i posmaruj preparatem do konserwacji gumy, na bazie silikonu albo gliceryny. Guma zostaje elastyczna, a woda nie przywiera do niej tak mocno, więc drzwi rzadziej przymarzają, a uszczelka nie rwie się przy otwieraniu. Nie pomijaj klapki wlewu paliwa, a zabieg powtórz w środku zimy, po myciu auta.

Odmrażacz do zamków kup teraz i trzymaj go w domu albo w kieszeni kurtki — nie w schowku samochodu, bo zamknięty w aucie z zamarzniętym zamkiem jest bezużyteczny. Jeśli otwierasz auto kluczykiem mechanicznym, przed mrozami wpuść do bębenka odrobinę smaru do zamków.

Pilot centralnego zamka pracuje na małej baterii, która w zimnie oddaje mniej energii. Objawem jest coraz krótszy zasięg i konieczność wciskania przycisku kilka razy, więc baterię wymień przed zimą. Sprawdź też w instrukcji, gdzie w pilocie ukryty jest kluczyk awaryjny i jak uruchomić auto bezkluczykowe z rozładowanym pilotem.

Krok 7: Umyj i zabezpiecz karoserię oraz podwozie

Przed zimą umyj auto dokładnie, łącznie z nadkolami, progami i podwoziem, i daj mu wyschnąć. Sól nie trafi wtedy na lakier oblepiony brudem, a ty zobaczysz, gdzie powłoka jest uszkodzona. Na czysty, suchy lakier nałóż wosk albo powłokę ochronną: warstwa odpychająca wodę sprawia, że błoto i sól gorzej przywierają. O trwalszej alternatywie dla wosku przeczytasz we wpisie Powłoka ceramiczna na samochód.

Obejrzyj lakier na masce, przednim zderzaku i progach, bo tam kamienie z drogi zostawiają najwięcej odprysków. Każdy odprysk sięgający blachy odtłuść i zamaluj lakierem zaprawkowym w kolorze nadwozia, zanim przyjdzie sól — punkt rdzy przeoczony jesienią wiosną jest już plamą pod lakierem.

Podwozie oceni warsztat na podnośniku. Konserwacja polega na nałożeniu preparatu ochronnego na czyste i suche podwozie, często także na wprowadzeniu środka do profili zamkniętych, na przykład progów. Na mokrą i brudną blachę preparat nie przylega, a nałożony na rdzę bez jej usunięcia zamyka ją pod spodem. Poproś też o obejrzenie przewodów hamulcowych i paliwowych, które korozja od soli niszczy po cichu.

Zimą myj auto w okresach odwilży, gdy na drogach jest najwięcej rozpuszczonej soli, łącznie z podwoziem i nadkolami, a przy silnym mrozie odpuść, bo woda zamarznie w zamkach i uszczelkach. Po myciu przetrzyj uszczelki i przejedź kawałek, delikatnie hamując, żeby osuszyć hamulce. Ta sama sól zjada łańcuch i przerzutki roweru używanego zimą — jak go zabezpieczyć, opisuje poradnik o tym, jak przygotować rower do zimy.

Krok 8: Skompletuj zimowe wyposażenie

Zimowy zestaw w bagażniku przydaje się codziennie przy skrobaniu szyb i raz na kilka lat, gdy utkniesz w zaspie albo w wielogodzinnym korku na zasypanej drodze:

• plastikowa skrobaczka i szczotka z długim trzonkiem, którą dosięgniesz do środka dachu;
• odmrażacz do szyb w sprayu;
• rękawice, najlepiej nieprzemakalne, i czapka;
• latarka, najwygodniej czołowa, z zapasowymi bateriami;
• koc na wypadek postoju z wyłączonym silnikiem;
• kable rozruchowe albo naładowane urządzenie rozruchowe;
• ładowarka samochodowa do telefonu albo naładowany powerbank;
• mała łopatka do odkopania kół i rury wydechowej;
• worek piasku albo żwirku do posypania lodu pod kołami;
• kamizelka odblaskowa i trójkąt ostrzegawczy w miejscu, do którego dostaniesz się bez wyjmowania bagażu.

Na dłuższą trasę weź termos z czymś ciepłym do picia — przy kilkugodzinnym postoju robi dużą różnicę; jak go potem doczyścić z osadu i zapachów, opisuje poradnik Jak czyścić termos? Praktyczne porady. Do tego apteczka, czyli mniejsza, podróżna wersja zestawu opisanego we wpisie Apteczka domowa: co powinna zawierać i jak ją prowadzić; raz w roku przejrzyj ją pod kątem dat ważności.

Zimą nie jeźdź na rezerwie: pełniejszy bak to zapas na wypadek wielogodzinnego stania w korku z włączonym ogrzewaniem. Jeśli wybierasz się w góry albo poza kraj, pamiętaj, że wymagania dotyczące łańcuchów śniegowych i wyposażenia zależą od kraju i oznakowania drogi — sprawdź je przed wyjazdem.

Diesel, benzyna, hybryda, elektryk: różnice zimą

Diesel. Olej napędowy zawiera parafinę, która w niskiej temperaturze wytrąca się w postaci kryształków: paliwo mętnieje, kryształki zatykają filtr, a silnik gaśnie albo nie odpala. Dlatego w sezonie stacje sprzedają paliwo zimowe, a jeśli jeździsz mało, nie dopuść, żeby w baku przetrwało do mrozów paliwo zatankowane latem. Filtr paliwa wymieniaj według harmonogramu, a przy przeglądzie poproś o spuszczenie z niego wody. Przed rozruchem odczekaj, aż zgaśnie kontrolka świec żarowych; jeśli silnik mimo to odpala z trudem i dymi, zleć sprawdzenie świec. Nie dolewaj do baku benzyny, denaturatu ani innych domowych dodatków „na mróz”, bo współczesne układy wtryskowe są na nie wrażliwe.

Benzyna. Silnik benzynowy odpala w mrozie łatwiej niż diesel, ale zużyte świece zapłonowe utrudniają rozruch po mroźnej nocy, więc wymieniaj je według harmonogramu z instrukcji. Auto z instalacją gazową rusza na benzynie i przełącza się na gaz dopiero po rozgrzaniu, bo parownik instalacji jest ogrzewany płynem chłodniczym z silnika. Przegląd instalacji gazowej, razem z jej filtrami, zrób przed sezonem.

Hybryda. Obok dużej baterii trakcyjnej pracuje w niej zwykły akumulator 12 V, który uruchamia elektronikę i system napędu. Gdy się rozładuje, auto nie wystartuje mimo pełnej baterii trakcyjnej, więc krok drugi dotyczy także hybrydy. Zimą silnik spalinowy włącza się częściej, bo musi ogrzać siebie i kabinę, więc zużycie paliwa rośnie, zwłaszcza na krótkich odcinkach. Jak różne napędy sprawdzają się na co dzień, opisuje wpis o tym, jakie auto warto kupić: diesel, benzyna czy hybryda.

Elektryk. W mrozie bateria trakcyjna oddaje mniej energii, a część zapasu idzie na ogrzewanie kabiny, więc zasięg wyraźnie spada, a ładowanie zimnej baterii trwa dłużej. Nagrzewanie kabiny i baterii ustaw na czas, gdy auto stoi jeszcze podłączone do ładowarki — energia pochodzi wtedy z sieci, a nie z baterii. W trasie podgrzewane fotele i kierownica zużywają mniej energii niż ogrzewanie powietrza w całej kabinie. Nie zostawiaj auta na mrozie z prawie pustą baterią i pilnuj akumulatora 12 V jak w hybrydzie. Więcej o codziennym użytkowaniu elektryka we wpisie Zalety aut elektrycznych.

Mroźny poranek: odśnieżanie, drzwi i rozruch

Kolejność jest prosta: najpierw odśnież i odmróź auto, potem uruchom silnik, włącz nawiew na przednią szybę i ogrzewanie tylnej, i ruszaj, gdy widzisz przez wszystkie szyby. Nowoczesnego silnika nie trzeba rozgrzewać na postoju — na biegu jałowym nagrzewa się bardzo wolno, więc dłużej pracuje zimny i spala paliwo bez pożytku. Najszybciej osiąga temperaturę w spokojnej jeździe, bez wysokich obrotów przez pierwsze kilometry.

Nie lej na szybę gorącej wody, a tym bardziej wrzątku. Różnica temperatur między polanym miejscem a zamarzniętą resztą tworzy naprężenia, od których szyba może pęknąć — najłatwiej od istniejącego odprysku. Używaj odmrażacza do szyb i plastikowej skrobaczki; metal rysuje szybę, a rysy rozpraszają potem światła nadjeżdżających aut.

Nie uruchamiaj wycieraczek, dopóki pióra nie odmarzną: przymarznięte pióro rwie gumę, a silniczek i przekładnia mogą się uszkodzić. Wieczorem, zanim zgasisz silnik, wyłącz wycieraczki przełącznikiem, żeby rano nie ruszyły same po włączeniu zapłonu.

Odśnieżaj całe auto: dach, maskę, klapę bagażnika, światła, tablice rejestracyjne, lusterka i okolice czujników oraz kamer systemów wspomagania. Śnieg zostawiony na dachu zsuwa się przy hamowaniu na przednią szybę, a w czasie jazdy spada zmrożonymi płatami na auta jadące za tobą.

Przymarzniętych drzwi nie szarp za klamkę. Dociśnij je mocno do nadwozia w kilku miejscach wzdłuż krawędzi, żeby pokruszyć lód w uszczelce, i dopiero wtedy pociągnij. Jeśli nie puszczają, spróbuj innych drzwi albo klapy bagażnika.

Nigdy nie zostawiaj pracującego silnika w zamkniętym garażu, nawet na chwilę i przy uchylonej bramie: spaliny zawierają tlenek węgla, gaz bez zapachu i koloru, który w zamkniętym pomieszczeniu szybko osiąga niebezpieczne stężenie. Gdy auto utknie w śniegu, a ty czekasz na pomoc z włączonym silnikiem, najpierw odkop rurę wydechową — zasypana kieruje spaliny pod auto i do kabiny — i co jakiś czas uchylaj okno. Jeśli garaż łączy się z domem, w pomieszczeniu obok przyda się czujnik tlenku węgla; jak go wybrać i gdzie zamontować, opisuje wpis Czujnik czadu: gdzie montować i jak wybrać.

Jak bezpiecznie uruchomić auto z kabli

Zanim podłączysz kable, sprawdź trzy rzeczy. Oba auta muszą mieć instalację o tym samym napięciu, w samochodach osobowych zwykle 12 V. Rozładowany akumulator nie może być zamarznięty, wybrzuszony ani cieknący — zamarzniętego nie ładujesz i nie odpalasz z kabli, bo może pęknąć albo wybuchnąć, więc najpierw musi odtajać w cieple. Zajrzyj też do instrukcji obu aut: część ma pod maską wyznaczone punkty do podłączenia kabli, a niektóre hybrydy i elektryki nie mogą służyć jako dawca.

Kolejność podłączania określa instrukcja auta; zwykle wygląda tak:

• najpierw czerwony kabel do bieguna dodatniego rozładowanego akumulatora;
• potem drugi koniec czerwonego do bieguna dodatniego akumulatora dawcy;
• następnie czarny kabel do bieguna ujemnego akumulatora dawcy;
• na końcu drugi koniec czarnego do masy pojazdu z rozładowanym akumulatorem — niemalowanego metalowego elementu silnika lub nadwozia, z dala od akumulatora.

Ostatnie połączenie z dala od akumulatora ma znaczenie, bo przy zapinaniu może przeskoczyć iskra, a przy akumulatorze mogą się zbierać łatwopalne gazy. Uruchom silnik dawcy, odczekaj kilka minut i dopiero wtedy spróbuj odpalić swoje auto. Jeśli nie zaskoczy po kilku krótkich próbach, przerwij, bo długie kręcenie przegrzewa rozrusznik. Po udanym rozruchu odłączaj kable w odwrotnej kolejności, pilnując, żeby końcówki nie zetknęły się ze sobą ani z karoserią. Potem jedź dłużej albo podładuj akumulator, a jeśli rozruch z kabli jest potrzebny drugi raz w sezonie, oddaj akumulator do testu. Urządzenie rozruchowe w mroźne noce zabieraj do domu, bo na mrozie traci moc.

Przegląd zimowy w jednej tabeli

Trzecia kolumna tabeli mówi, kiedy nie wystarczy obejrzeć, tylko trzeba coś wymienić, doładować albo oddać auto do serwisu.

Najczęstsze błędy

• Zmiana opon dopiero po pierwszym śniegu — letnia mieszanka traci przyczepność już na zimnym, mokrym asfalcie, a w dniu śnieżycy czekasz w kolejce do wulkanizatora. Umów wymianę, gdy średnia dobowa temperatura zbliża się do około 7°C.
• Wybór opony całorocznej z samym oznaczeniem M+S — to deklaracja producenta bez testu przyczepności na śniegu. Na zimę wybieraj opony z symbolem płatka śniegu na tle góry.
• Zostawienie letniego płynu w spryskiwaczach — zamarznięty płyn rozsadza zbiornik, przewody i pompkę, a ty zostajesz z brudną szybą. Zużyj go albo rozcieńcz zimowym, zanim przyjdą przymrozki.
• Polewanie oszronionej szyby gorącą wodą — różnica temperatur może pęknąć szybę, a spływająca woda zamarza w uszczelkach i zamkach. Używaj odmrażacza i plastikowej skrobaczki.
• Odśnieżanie tylko przedniej szyby — śnieg z dachu zsuwa się przy hamowaniu na szybę, a zmrożone płaty spadają na auta za tobą. Odśnieżaj całe auto łącznie z dachem, światłami i tablicami.
• Włączanie przymarzniętych wycieraczek — przymarznięte pióro rwie gumę, a silniczek i przekładnia wycieraczek mogą się uszkodzić. Wieczorem wyłączaj wycieraczki przełącznikiem, a rano zaczekaj, aż pióra odmarzną.
• Trzymanie odmrażacza do zamków w schowku auta — gdy zamek zamarznie, nie dostaniesz się do środka, w którym leży odmrażacz. Noś go w kieszeni albo trzymaj w domu.

Zobacz też

• Jak przygotować auto do wakacyjnej podróży? — przegląd przed długą trasą, pakowanie auta i przygotowanie do wyjazdu za granicę.
• Jak przygotować rower do zimy: przechowywanie i serwis — gdy obok auta w garażu zimuje także rower.
• Wszystko o adblue w samochodzie — jak działa płyn w dieslach i po co zimą grzałka zbiornika.
• Jak wypolerować lampy samochodu? — sposób na zmatowiałe i zżółkłe klosze.
• Powłoka ceramiczna na samochód — trwalsza ochrona lakieru przed solą i błotem pośniegowym.
• Jak samodzielnie wyprać tapicerkę w samochodzie? — gdy zimowa wilgoć i sól trafiły na fotele i dywaniki.
• Jak przygotować garaż na jesień? — szczelny i przewietrzany garaż na auto i zdjęty komplet opon.

Najczęstsze pytania

redkator j8

Te porady mogą Cię zainteresować:

Jak przygotować się do rozmowy kwalifikacyjnej krok po kroku Jak przygotować rower do zimy: przechowywanie i serwis Jak przygotować ogród do zimy: rośliny, trawnik, narzędzia Odpieluchowanie krok po kroku: jak nauczyć dziecko nocnika